# 12 Love

Zastanówmy się chwilę nad samym pojęciem. Co dla Ciebie to znaczy? Czy to tylko słodkie uśmiechy,czy to zawsze dobre chwile? Potrzeba emocji,czasu i cierpliwości,żeby utrzymać coś tak potężnego co rzekomo można nazwać miłością,ale chęci i wiara w drugiego człowieka mogą naprawdę uczynić cuda. Unbelievers, are you ready for a dose of true love? 

Liczy się to,że kochasz. Ważne jest to co masz w sercu,to czym darzysz drugą osobę.

Do miłości trzeba mieć szacunek,dzięki niej jesteśmy innymi ludźmi. Ukazuje się wtedy nasze prawdziwe wnętrze,tacy powinniśmy być na co dzień. Ze świadomością,że mamy oparcie.

To jest niezbędne uczucie w życiu każdego człowieka.Uskrzydla,podnosi wiarę w siebie,odkrywa w nas nowe możliwości dzięki nieziemskiemu stanowi euforii. Czkamy na czułość,uwielbienie,radość,poświęcenie,ale nie wolno nam zapominać,że wszystko działa w dwie strony. Starając się tylko udowodniamy,jak bardzo nam zależy. 

Miłość jest bardzo długotrwałym procesem,wymaga zaangażowania,przynosi ukłucia smutku jak i  szczęścia,jednak jest dla każdego osobistym stanem chorobowym. 

Stale szukający ------> NIC NA SIŁĘ 

everything will be okay if you have patience enough!

Warto uwierzyć w siebie,w swoją atrakcyjność. Zawsze znajdzie się ktoś kto zobaczy w Tobie kogoś wartego uwagi. 

Nawet nie wiemy jaką energią możemy emanować i jednać sobie ludzi,których nawet nie znamy.Możemy urzekać swoją codziennością, pasją, marzeniami, uśmiechem, nastrojem, dojrzałością,urodą,mądrością,wrażliwością,spontanicznością,naturalnością,ciepłem,

odpowiedzialnością,dobrym sercem. 

Dzięki miłości tworzymy niepowtarzalne istoty bogate w uczucia, redukujemy negatywy,uczymy się życia z drugim człowiekiem. Razem znosimy to co przynosi nam los.

GOD DAMN IT
LOVE,WHERE ARE YOU?

olga

# 11 Holiday laziness

Komu by się nie udzielało skoro mamy,WRÓĆ! Mieliśmy dwa miesiące dla zagospodarowania wolnego czasu. Osobiście przeraża mnie to słowo 'mieliśmy',bo teraz na siłę będę nadmiernie z tego korzystać w akcie desperacji kończących się wakacji. Czemu wszystko co dobre tak szybko się kończy?

Nie dość,że się kończy to wszędzie daje się we znaki.

Zaczynając wakacje czujemy się 'like a boss',bo mamy dwa miesiące czystego opierdalingu,wstawania rano na obiad,zarywania nocy,całodniowego leżenia,czyli robienia wszystkiego po nic. Jakże zabawny może być fakt,kiedy na przykład twój kot lubi martretować drzwi o szóstej rano,a Twoim zadaniem jest podniesienie mięsa z ciepłego łóżka i wypuszczenie tego uroczego czworonoga na powietrze. Budzenie za free. Gdyby jeszcze się opłacało. 

I teraz,kiedy został nieco ponad tydzień chcesz zmienić swoje życie,bo tyle czasu poszło na doing nothing. 

LEO WHY?!

Sądzę,że najistotniejszą rzeczą są wspomnienia,bo tego nikt nie może nam zabrać.

Przed snem powinno się wspominać,nie marzyć-wtedy dni można nazywać dniami. 

olga

# 10 Satiacja sematyczna

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO
YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO

YOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYOLOYO


olga

# 9 Existence

Z czasem stajemy się po prostu za starzy na 'Dom dla zmyślonych przyjaciół pani foster',albo na zabawę resorakiem czy mającą kiedyś wagę złota barbie zwłaszcza w  lśniących butach,które zapodziane odbierały sens zabawy. 

Nadchodzi czas,że płakać się chce,bo wyrasta się z rzeczy,o których kiedyś mówiliśmy,że będą żyć wiecznie razem z nami,a jednak ja już nie bawię się barbie. Bawię się teraz życiem.

Jednak można by powiedzieć że działa to w dwie strony. My bawimy się życiem,ale nic nie pozostaje takie jak dawniej,bo życie bawi się nami. A kiedy wszystko ignorujesz zaczyna się robić miło. Chciałoby się być szczęśliwym,mieć wokół siebie tylko dobrych i ciepłych ludzi,być autorytetem.  No cóż,nie powiedziałam,że tak być nie może,ale trzeba sobie ubrudzić ręce,żeby Cię szanowano. Nie liczy się dla mnie tu i teraz,ważne,żeby dać sobie radę kiedyś.

Nie ma prawdziwego życia,bez problemów. Spierdalaj,problemy to tylko nowe możliwości. Może rozwiązanie któregoś z nich otworzy nowe drzwi-lecz co ważne,drzwi nie dla tchórzy,który widzą za nimi tylko niebezpieczną przepaść ku zagładzie-dla intuicji. Kto nie ryzykuje nie zna efektów. Interesuję się przyszłością,bo to tam spędzę resztę swojego życia-Charles Kettering. Zatem nie patrz na wszystko przez różowe okulary,bo od patrzenia nic samo się nie zrobi. Co intrygujące,ciekawie wyglądałby czajnik z nóżkami,rączkami i oczkami idący w stronę samo otwierającej się szafki,z której wyskakuje usamodzielniona pozłacana,mała filiżanka.

Myśli o stabilizacji życiowej przychodzą zawsze wtedy kiedy nie chcę. Co z tego,że wierzę w samodoskonalenie? Ludzie starają się doskonalić samego siebie,a życie odkładają na półkę 'zajmę się tym później'. Akurat tego nie zaliczyłabym do prokrastynacji,istna autodestrukcja psychiki.

Jest tak wiele rzeczy,sytuacji,do których nie chcemy dopuścić,mówimy o nich z dystansem,a potem okazuje się,że nas samych dotyczą. Po czasie dotykają nas. Dziwnie uczucie być kimś,kogo się krytykowało,robić coś, co się odrzucało. To wszystko dziwnie zajmuje moją głowę,w której i tak nie brakuje decyliona innych katujących myśli. 

Nieraz mawiam 'przemyślę to'ale kiedy przychodzi co do czego ciężko jest decydować. Ciężko żyć na własny rachunek. Kurwa,robię sobie nieporządek w chaosie. 

Jedyną rzeczą,którą jak do tej pory zdołałam posprzątać to mój pokój.

Poniekąd jutro też będzie jutro,przyszłość też będzie przyszłością,wyścig bez końca a życie umyka.

Może cierpimy na brak wolności? Wolność równa się odpowiedzialność. 

olga

# 8 Shotr-term happiness

Przytłacza Cię fakt,że coś może już nie wrócić? Zła interpretacja,szczerość albo zbyt duża szczypta czystej prawdy niszczy Twoje życie. Wystarczy myśleć tak,że poprzez prawdę możesz kogoś urazić,bądź co bądź zranić,następnie działać wbrew sobie,a potem pluć się dlaczego sytuacja zaszła zbyt daleko. Tylko gorzej będzie z cofnięciem słów. Taka podstawowa domena ludzi : nie myślą długofalowo.

 

 Wiecie jak to jest poznać kogoś kto odmienia wasze życie,porusza serce czymś co uwielbiacie? Dla braku kontrastu wyrażę swoje zdanie. Owszem,wiem.

Nie zmienia to faktu,że nasz prosty gatunek myśli na zasadzie ,że zawsze dobrze być nie może. Niby dlaczego nie? 

Nigdy nie podchodziłam tak do szczęścia ''jest za dobrze,zaraz coś pójdzie nie tak''. Wiadomo,że trzeba mieć oczy szeroko otwarte,bo niestety to nie my mamy piszemy sobie z góry scenariusz na życie.

 

Lecz zdarza się,że i na Ciebie czasami coś trafia. W najmniej nieoczekiwanym momencie, wtedy nawet piosenki stają się za krótkie,kiedy czujesz,że życie podstawia Ci haka,aby sprawdzić Twoją wytrwałość. Czujesz jak wisi nad Tobą bezradność w czarnej chmurze nienawiści. HALO! Trzeba nosić parasol jak zbiera się na deszcz!

Przejściowe zachwianie,balans na krawędzi między dbaniem o własne szczęście, a zasadami utwardzi Cię w życiu,musisz podejść do wszystkiego z pewnością siebie,bo to niszczy i szokuje los.

 

 Może i szczęście to garść wody,ale im lepiej się osłonisz przed chwilą grozy,nawet słowami będziesz mógł dotykać czulej niż dłońmi.

olga

# 7 Live for now

Często prześladuje mnie myśl,a co będzie kiedy przyjdzie taki czas,że będę musiała żyć za siebie,dla siebie i na siebie. Skończę szkołę. No....skończę,a życie nie rozpieszcza. 

Zwłaszcza w sprawach zawodowych. Nie ma nic za darmo,a podejmowanie każdy wie jakiego zawodu nie załatwi sprawy,zresztą nie byłabym w stanie tak sobą gardzić. 

Zastanawia mnie czy Ci wszyscy tacy feszyn kiedyś tak, po dwudziestce, kiedy nastąpi biedne życie studenta będą dalej tak świecić? No rejczel.

Mnie osobiście się wydaje,że będą musieli się martwić,żeby mieć za co kupić proszek by wyprać swoje galaxy ciuchy,które im już służą i służą i służą,chyba że bogaci pod pokrywką bezinteresowni rodzice zagwarantują im dogodne życie bogatego nieroba. 

Dlatego żyjmy chwilą,bo nic co piękne nie trwa wiecznie.

A u mamusi na garnuszku przecież całe życie nie przesiedzę.

Aż żal dupę ściska.

olga

# 6 Everything for time till it will not touch you

Jest taki moment,kiedy mówisz o wielu rzeczach z dystansem,patrzysz na nie z góry,ignorujesz je,bo działają Ci na nerwy. I nagle docierają do Twojego życia,które dotychczas uważałeś za niezbyt interesujące. A potem narzekasz,bo do Ciebie dotarło,albo narzekasz bo nie możesz się z tym uporać. Dylemat? Bez sensu.

Look around where we are, who we are

What we always want

I've said a farewell to never-ending smiles

I could stay forevermore

From my place I can finally see my own

Riverside- The depth of self-delusion

 olga

# 5 Rain for the pain, pain for the rain

Ja nie płaczę,tylko mi się tak...oczy pocą.

Czemu płacz? W końcu łzy to też woda,a płakać pośród deszczu to niezapomniane uczucie.

Radzenie sobie swoją psychiką i życiem towarzyskim jest kulą u nogi,bo uniesienie ciężaru sprostania stanięcia twarzą w twarz ze sobą podcina Ci skrzydła. Mówią 'ona jest silna psychicznie',bo zawsze widzą ją,kiedy chce pokazać się właśnie z takiej strony,bo nie ukazuje bólu,smutku wtedy kiedy patrzą,a kiedy jest sama sięga w najciemniejsze zakątki swojego umysłu,żeby się z nimi zmierzyć. 

Czego się złapać,kiedy upadam?

Szukam odpowiedzi,czy łzy się kiedyś skończą,czy w końcu kiedyś, kiedy znowu mi się zbierze na płacz po prostu nie będą leciały. To by było dobre rozwiązanie,bo nie mokłyby mi policzki,nie miałabym opuchniętych oczu,albo kataru. Przez ich brak zaskakująco przewidywalne byłoby to,że sięgnęłabym po inne radykalne środki,które je by zastąpiły i dochodzę do wniosku,że jednak nie byłoby to dobre rozwiązanie. Gorzej być nie może, Bynajmniej nie chciałabym,żeby było.

A co z deszczem? Siedzimy pośród niego,kiedy nie chce nam iść się do domu,bo i tak wiemy,że zmokniemy,czy raczej dajemy sobie do myślenia przy tak oczywistym otaczającym nas zjawisku? 

Można siedzieć pod parasolem,ale to już nie będzie to samo,kiedy będziesz czuł,że ciepłe krople letniego deszczu spływają Ci po karku,potem między łopatkami,jesteś po prostu częścią tej chwili,która należy w pełni do Ciebie,a deszcz jest doskonałym przykładem na to,że musisz ją wykorzystać zgodnie ze swoim powołaniem skoro pozwalasz sobie moknąć. 

Miło jest wylać swoje bóle razem z niebem,które wylewa swoje.

olga

# 4 Subculture or be yourself?

Upodabniamy się do subkultur,albo raczej do ludzi je wyznających,bo szukamy akceptacji.

Każdy z nas przeżywał chyba w życiu taki okres,że nie mógł się odnaleźć w świecie,który w zasadzie był jego światem,w którym powinien bez zarzutów funkcjonować. Ludzie chcąc się zadomowić między innymi zmieniają się w punków,metalowców,skejciorów, rasta,gotów,emosów i innych ,których dobrze znamy. Pamiętajmy jednak,że bycie 'takim' jest oryginalne i chodzi tam o sposób myślenia,patrzenia na świat,a nie to jak wyglądamy. Mogę wyglądać jak skate ale myśleć jak hippis,czy to normalnie? Tak,jestem tolerancyjnym człowiekiem. 

Każda subkultura ma jakieś plusy i minusy,fajnie jest stworzyć swojego rodzaju jedność,mieć dużą grupę ludzi o podobnych zainteresowaniach i gustach,ale z drugiej strony- po co się ograniczać? Każdy ma swój indywidualny styl bycia,trzeba się urodzić z tym,że jest się chociażby punkiem. Nie ufam ludziom,którzy przez tydzień są skate a następny tydzień bawią się w zagorzałych metalów ubranych na czarno źli na cały świat. Może lubią. Może lubię.

Ludzie mający pewność siebie i potrafiący akceptować siebie mogą założyć zwykłe szmaty i będą się czuć swobodnie,jako swoja subkultura.Ale nie ma takiej drugiej osoby jak Ty. Jedni mówią francuskie 'r',inni potrafią dotknąć językiem nosa, jeszcze inni mają giętkie dłonie,które wyginają i ich nie boli,każdy chodzi po swojemu,każdy ma swoje głębokie ja,które jest nie do skopiowania. Nieważne,że Ty tego nie zauważasz,miej tylko świadomość,że jesteś niepowtarzalny chociaż nie raz nie masz odwagi wyjść z tłumu i opowiedzieć o swoich poglądach i przekonaniach. 

olga

# 3 From dreams to fame

To bezcenne uczucie,kiedy spełniają się Twoje marzenia,o których śniłeś. 

Mówią,że marzą, mówią,że się starają, a później narzekają,że są nieszczęśliwi. Typowe.

Dla ambitnych: trzymaj się celu do którego dążysz i osiągaj go krok po kroku. Niektórym się nie chce. Chcieliby,żeby wszystko przyszło szybko, od razu,sukces na pstryknięcie. Ja przepraszam,nawet Slash-najlepszy amerykański gitarzysta rockowy- pracował na swój sukces,który teraz obfituje w tym,że ma multum fanów,współpracował z Michaelem Jacksonem czego owocem był np.utwór Black or White. A to, że kochał gitarę to pozwoliło mu się wzbić na szczyt sławy poprzez marzenia i talent.

Zawsze chciałam być ideałem,bo ktoś na mnie krzywo popatrzy jak zrobię tak a nie inaczej,dlatego trzeba być jak wszyscy. Nie można się dostosowywać do ludzi,którzy Cię nie doceniają. Ważne jest to,żeby być sobą nawet w najbardziej zwykłych sytuacjach,ale przy tym znać swoją wartość i MARZYĆ. Nigdy nie wiesz jaki scenariusz ma dla Ciebie los. 

Doceniam swoją pracę,bo mi teraz spełnia się marzenie. Spełnia się coś,o czym marzyłam kiedy tata pierwszy raz puścił mi AC/DC-wtedy coś mnie tknęło. Chciałam wszystkiego,nauczyć się grać na gitarze,śpiewać tego tego i tamtego,ach! Nie mówię o zespole. A teraz się spełniam. 

 Gdyby tak teraz wszyscy ludzie,którzy osiągnęli sukces daliby o sobie znać? Uwierzyłbyś w siebie? Mnie już wyszło. I twierdzę,że warto. 

olga

# 2 Nie lubię, gdy sen decyduje o moim humorze

Sny potrafią prześladować człowieka gorzej niż sumienie. Przyanjmniej mnie.

Najgorszy jest ten moment,kiedy nagle pośród tych gorących i tajemniczych chwil budzisz się,bo nagle woła Cię toaleta,albo jest Ci po prostu niewygodnie,lub kurwa dzwoni budzik! W tym momencie masz wszystko przed oczami,jakby to miało miejsce przed chwilą. Czujesz swój ciężki oddech,chcesz żeby to stało się znów,albo raczej,żeby WRESZCIE się stało...

Jesteś rozmarzony,roztrzęsiony,podekscytowany i zarazem podniecony co Twoja podświadomość wyprawia. Masz podwyższone tętno,adrenalina wezbrała. Czujesz,że jesteś w stanie zrobić wszystko,możesz powiedzieć co myślisz. Powiedzieć,że kochasz. I NAGLE.

Wszystko pęka jak mydlana bańka,czar mija,a Ty dalej leżysz tylko w swoim łóżku i przyjaźnisz się z sufitem, a wtedy dociera do Ciebie ile rzeczy w życiu mógłbyś robić dobrze.

 

A humor? Co z nim? 

Mówiąc decyduje mam na myśli oczywiście zmianę na gorsze. No cóż,jeżeli śni Ci się coś,a raczej ktoś na kim Ci zależy,a nie jesteś w stanie, TFU, nie możesz się przełamać,żeby rozwiać swoje wątpliwości...to potem Twój dotychczasowy stan pozasnowego zauroczenia zamienia się w wahadłowe dumanie. Raz wyobrażenia, bum szakalaka i wzdychasz.

 Piszę,bo wzdycham. 

 -Co Ci jest?

-Ty mi jesteś. 

 

 

kurwa.

olga

# 1 I feel so empty inside but no one sees and does not want to see

Na pierwszy ogień pójdzie jak zwykle użalanie się nad swoim losem. Tyle życia już mi to zabrało,a zamiast tego mogłam tyle mieć. Już tyle razy mogłam to zmienić,a dalej wszystko wygląda jak wygląda. 

Ludzie w takim wieku nie patrzą na wnętrze,jak radzisz sobie z problemami,czy jesteś spontaniczny. Wolą to,czy masz fajną dupę,albo też duże cycki,bo wiesz,trzeba mieć czym oddychać. A jak masz 'zbierać' przyjaciół,skoro uważają Cię za człowieka godnego pożałowania,bo jesteś dojrzalszy i szukasz dojrzałości w drugiej osobie? 

Ja tam mam dwóch przyjaciół,bardzo zaufanych. 

 

Niestety zdjęcia sufitu nie udało mi się znaleźć,więc nie ujrzy go światło dzienne,ale tak. To także mój przyjaciel. Zazdrośćcie! Drugiego takiego nie ma. 

Zawsze to wszystko miałam tylko w głowie,bo nikomu do tej pory nie odważyłam się powierzyć swoich intencji. 

Przecież na kogoś musiało paść. Ktoś musi być większy,bardziej niezdarny,niezgrabny i inne tego typu podteksty w przeciwieństwie do ludzi, z którymi się zadaję. Każdy ma coś oryginalnego,coś co go wyróżnia, kogoś kto go docenia,a ja mam wrażenie,że nawet Ci,których uważam za moich bliskich widzą jakieś ale we mnie. 

A to że padło na mnie to...no to co? Do kogo mogę się zwrócić z pretensjami? 

fuck the goodbye

olga