# 9 Existence

Z czasem stajemy się po prostu za starzy na 'Dom dla zmyślonych przyjaciół pani foster',albo na zabawę resorakiem czy mającą kiedyś wagę złota barbie zwłaszcza w  lśniących butach,które zapodziane odbierały sens zabawy. 

Nadchodzi czas,że płakać się chce,bo wyrasta się z rzeczy,o których kiedyś mówiliśmy,że będą żyć wiecznie razem z nami,a jednak ja już nie bawię się barbie. Bawię się teraz życiem.

Jednak można by powiedzieć że działa to w dwie strony. My bawimy się życiem,ale nic nie pozostaje takie jak dawniej,bo życie bawi się nami. A kiedy wszystko ignorujesz zaczyna się robić miło. Chciałoby się być szczęśliwym,mieć wokół siebie tylko dobrych i ciepłych ludzi,być autorytetem.  No cóż,nie powiedziałam,że tak być nie może,ale trzeba sobie ubrudzić ręce,żeby Cię szanowano. Nie liczy się dla mnie tu i teraz,ważne,żeby dać sobie radę kiedyś.

Nie ma prawdziwego życia,bez problemów. Spierdalaj,problemy to tylko nowe możliwości. Może rozwiązanie któregoś z nich otworzy nowe drzwi-lecz co ważne,drzwi nie dla tchórzy,który widzą za nimi tylko niebezpieczną przepaść ku zagładzie-dla intuicji. Kto nie ryzykuje nie zna efektów. Interesuję się przyszłością,bo to tam spędzę resztę swojego życia-Charles Kettering. Zatem nie patrz na wszystko przez różowe okulary,bo od patrzenia nic samo się nie zrobi. Co intrygujące,ciekawie wyglądałby czajnik z nóżkami,rączkami i oczkami idący w stronę samo otwierającej się szafki,z której wyskakuje usamodzielniona pozłacana,mała filiżanka.

Myśli o stabilizacji życiowej przychodzą zawsze wtedy kiedy nie chcę. Co z tego,że wierzę w samodoskonalenie? Ludzie starają się doskonalić samego siebie,a życie odkładają na półkę 'zajmę się tym później'. Akurat tego nie zaliczyłabym do prokrastynacji,istna autodestrukcja psychiki.

Jest tak wiele rzeczy,sytuacji,do których nie chcemy dopuścić,mówimy o nich z dystansem,a potem okazuje się,że nas samych dotyczą. Po czasie dotykają nas. Dziwnie uczucie być kimś,kogo się krytykowało,robić coś, co się odrzucało. To wszystko dziwnie zajmuje moją głowę,w której i tak nie brakuje decyliona innych katujących myśli. 

Nieraz mawiam 'przemyślę to'ale kiedy przychodzi co do czego ciężko jest decydować. Ciężko żyć na własny rachunek. Kurwa,robię sobie nieporządek w chaosie. 

Jedyną rzeczą,którą jak do tej pory zdołałam posprzątać to mój pokój.

Poniekąd jutro też będzie jutro,przyszłość też będzie przyszłością,wyścig bez końca a życie umyka.

Może cierpimy na brak wolności? Wolność równa się odpowiedzialność. 

olga